Er was eens een jongen met een hoed die graag spaghetti at. Op een dag, om precies te zijn 14 december, vond hij spaghetti ineens vies! Hoe kwam dat, vroeg hij zich af. Eerst was dat gewoon een vraag, maar de dagen vlogen voorbij en hij ergerde zich er steeds meer aan. Dus besloot hij het te vragen aan zijn spiegelbeeld.
'spiegeltje spiegeltje aan de wand, hoe komt het dat ik geen spaghetti meer lust?'
'je hebt spaghetti van het verkeerde merk gekocht.' antwoordde het spiegelbeeld.
maar maar... de jongen met de hoed stamelde wat en keek verbaasd.
tenslotte kon hij stamelend uitbrengen: 'maar... wat is er mis met dat merk dan?
'Eigenlijk ligt het niet aan het merk , spaghetti is zó 2008. Je hebt een nieuw lievelingseten nodig' antwoordde het spiegelbeeld weer.
De jongen geloofde zijn oren niet, spaghetti is het enige wat hij lekker vind.
Opeens verscheen er uit de lucht een grotere spaghetti fan, namelijk Cosmo en Wanda. De jongen voelde zich opeens heel klein. Ze zeiden: 'Wij hebben precies hetzelfde probleem.' Na 2 uur samen nadenken kwamen ze uiteindelijk tot een oplossing: 'we gooien een pond suiker door de spaghetti!' Maar daar was het spiegelbeeld van het jongentje het niet mee eens. Nu werd Wanda toch wel een beetje heel chagrijnig en begon op het spiegelbeeld te springen. De spiegel brak in duizend stukjes, toen schrok ze toch wel. Ze rende snel het huis uit.
Terwijl ze het huis uit aan het rennen was bedacht ze dat ze ook nog vleugeltjes had waarmee ze kon vliegen. Ze sperde haar vleugels uit en fladderde.. een uur in de wind. Na een tijd vloog ze naar huis en stijlde ze haar haren. Na een kwartiertje was ze klaar, en haalde de stekker uit het stopcontact. Tevreden keek ze naar zichzelf in de spiegel. 'Wat ben ik toch een ontzettend lekkerwijf.'
Ze deed de stijltang in het daarbijhorende hoesje, maar tot haar grote verbazing koelt de stijltang niet af, maar wordt 'ie alleen maar heter en heter! Is dit een vloek misschien? HELLUP! Het hoesje brandde door. en ze ging allemaal rondjes rennen.
OKÉ. WANDA. CHILLEX. Dit heeft geen nut. Even to the point. Ze pakte een emmer en vulde deze met water. Snel gooide ze het water over de stijltang. Het maakte een hard sissend geluid en er kwamen wat rookwolkjes af. Nee, dit zag er niet goed uit.. En het hielp voor geen meter.. Wat nu! Ze pakte haar bus haarschuim. En bluste haar stijltang. Geen rookwolkjes meer. Toen kwam Cosmo en zag de puinhoop.
'O. Hoi cosmo'......... 'WANDA?.. WAT HEEFT DíT TE BETEKENEN?...' 'Nouja. Eigenlijk heeft het niet zo zeer een betekenis... Alhoewel. Volgens mij is mijn stijltang vervloekt.' Je stijltang? Dat is de strijkijzer!' ' Heb jij je haar gestijlt met de strijkijzer?' 'NEE PIEMEL. Ojawel. O. Nou. Sorry strijkijzer.. Maar dat maakt dat ding nogsteeds niet minder vervloekt.' Opeens gaat er een klepje open in de strijkijzer/stijltang en er komt een spook uit en die zegt ' hallo, ik ben Joep de spook en je mag drie wensen doen.' 'BWHAHAHA. Daaaámn. Laat me niet lachen dude!' zegt Wanda lachend. Joep zag er nou ook niet bepaald angstaanjagend uit, en aangezien ze 3 wensen mogen doen.. van een spóok, dat neem je nou ook net echt serieus. 'Ja maar. Cosmo, Wanda, ik meen het. Ik ben een spook. Ik ben eng hoor! Geloof je me niet ofzo! Tsss. Doe nou maar 3 wensen.. doe het.' ' Oke dan Man/Wijf onzijdig ding ik al een wens' zei Wanda ' Ik wens een nieuwe strijkijzer voor mijn haar.' Cosmo doet ook een wens ' ik wens dat al mijn vuile ondergoed is gewassen.' ' Wat doen we met de laatste wens?' zei Wanda. 'Kunnen we die bewaren ofzo? Ik weet namelijk momenteel niks beters dan 'm in je reet te stoppen.' Cosmo zei laten we dat doen, hij zei ' Ik wens dat de wens in je reet zit.' De spook gilde ' AAAAHHHH niet,, doen ik ga dood!!' Toen ontplofte de spook in allemaal roze belletjes.
'Oké wtf. Nou, daar zijn we dan mooi klaar mee. ... Cosmo? Cosmo! Waar ben je?...' ' IN JE KONT!!' 'Wat doe je daar?' ' Kijken of alles wel schoon is!' ' WAT!! KOM ER ONMIDEELIJK UIT!!.' toen kwam Cosmo eruit ' En was het schoon?' vroeg Wanda. 'Min of meer. Wat-een-belevenis zeg. Maar hee, ik heb iets vreemds in je kont gevonden...' 'Oh. Nou. Vertel. Plas?' 'Eh. Nee. EEN KIKKER! HAHAHA. 2 APRIL! SNAP JE ´M?! KIKKER IN JE BIL!' 'Ohja. Ja. Ha. Ha. In ieder geval, wat doen we nou met die 3e wens..?' ' Hoe bedoel je 3e wens we hebben hem in de kont van de spook gestopt!' zei Wanda. ' Wat zou er met de spook gebeurd zijn?' vroegen ze allebei.
Ver, ver hier vandaan was de spook in: IN JE KONT STAD! Dat is een geweldige stad. Er is veel te bezichtigen. Er is zelfs een speciale spaghettikroeg. Daar zat weer de jongen met de hoed die graag spaghetti at. De spook ging naar hem toe en vroeg hem zijn naam. De jongen zei' Pardon, ik heb geen naam. Wat raar?!' de spook schrok zich rot jongens die geen naam hebben zijn mislukkelingen. Die moeten onmiddelijk naar de meester van mislukkelingen worden gestuurd. Bij deze. 'Eeehee, jongetje. Volgens mij hoor jij hier niet meer te zijn.' 'WAT ZEUR JE NOU. LAAT MIJ.'*de spook wappert met zijn hand en het jongetje verdwijnt*'Waar ben ik?' ' JE bent in het land der mislukkelingen, WElkom!' De grootste loser die je maar kon bedenken kwam te voorschijn. ' Hoe voel je, je?' vroeg de stem. ' Ik voel me een mislukkeling met een hoed op.' ' wat lust je graag?' zegt de stem. 'Cornflakes.' 'Oh. In dat geval, aangenaam. Over naam gesproken, wat is je naam?' "Kokosnootkop..' De stem begon te lachen. 'Haha. Sukkol. Je hebt helemaal geen naam man. Daarom ben je hierheen gestuurd. Net als alle andere mislukkelingen hier.' 'Waarom vraag je dan om m'n naam knaas.' ' Omdat ik dacht dat er misschien nog één iemand was op deze hele domme plaats met verstand.' ' Maar.. ja aangezien je geen naam heb moet ik je maar een naam geven , en het wordt : GERT.
