Nee. Sommige dingen waren beter, ja, maar heel veel dingen niet - en sommige dingen blijven altijd hetzelfde.
Als kind had ik ook weinig vrienden, zat ik ook vooral binnen, tekende ik ook de meeste tijd.
Wat er echt slechter op is geworden, is het huiswerk. En ik heb nu een verrotte huid. En je moet af en toe zo volwassen doen als je daar geen zin in hebt. (Nee! Ik wil niet alleen daarheen!)
Maar ik heb wel meer zelfvertouwen - al is het nog steeds niet gemiddelt -, ik kan mijzelf meer kwijt in mijn gedichten, ik accepteer dingen beter, ik voel me prettiger op school - het is niet meer zo saai. Hoewel het wel meer stress is, is dat juist ook weer een uitdaging, een overwinning als je de dag van te voren toch nog wel een spreekbeurt in elkaar draait.
Ik voel me nu ouder, volwassener, ik besef dat ik groei en kan veranderen. En dat vind ik prettig.