Ik zelf had vroeger altijd een hekel aan het woord, vooral omdat het toendertijd ook in de familie speelde. Alleen je kunt er vrij weinig aan doen. Of iemand het woord nou zeg of niet, het word met de jaren mee een even makkelijk scheldwoord als tyfus en ***verdomme. Mensen hechten er minder waarde aan, als ze er mee schelden.. en de mensen die het opvangen worden er vaak mee gekwetst.
Ik zelf heb er nu ook geen probleem mee, veel mensen die ik ken schelden ermee en daardoor begin je het soms zelf ook over te nemen. Heel af en toe komt het voor dat het eruit springt maar ik scheld er ook niet graag mee. Mijn vriendin haar moeder (leeft nog wel) heeft het ook gehad.. En zij kan er ook totaal niet tegen. Ik hou er ook erg rekening mee .. als ik het zeg wie er bij me staat. Soms kan ik er gewoon niks aan doen, dan ben ik bv zo kwaat dat het eruit springt en dan vind ik het vanmezelf ook vies vervelend dat nou net me vriendin der bij staat. Verontschuldig me natuurlijk wel! Maar ze word er ook niet boos om. Ze weet iig dat het niet expres doe.
