Nou, ik was op mijn 16e al meer volwassen, qua doen en laten.
Ook door problemen, want iemand die veel heeft meegemaakt in zijn jeugd, is dus zijn jeudigheid kwijt.
Ik ga hier dus wat dingen neerzetten, wat ik heb meegemaakt.
- ik was jong, en hoorde s'avonds hoe mijn moeder in elkaar werd getrapt, hoe zij huilde. En hoe mijn vader te keer ging.
- ik was iets ouders, scheiding ging eindelijk door, ik moest van mn vader bij hem blijven. Ik had geen keus.
- ik heb mijn moeder daardoor ruim een halfjaar niet gezien, in die tijd moest ik voor mezelf zorgen (ik was toen 8/9 jaar)
- ik mocht eindelijk naar mijn moeder, die een vriend had. Maar die vriend had nog een vriendin. (uiteindelijk heeft ie voor mn mams gekozen ja na ruim 10 jaar)
- Mijn moeder was in die tijd zwanger, en verloor mijn broertje.
- we woonde toen nog bij mijn vriends ouders in, want konden geen huisje krijgen. Sliepen met zijn drieen op 1 slaapkamertje.
- we kregen eindelijk een woning, en na een tijd kwam ik erachter dat ik een leuke buurjongen had.
- buurjongen sloeg me zogenaamd voor de grap. Dreigde met zelfmoord, hing zich uiteindelijk op in het trappenhuis, mn moeder en ik vonden hem. Ja hij heeft het overleefd, ja het gaat nu goed met hem na een heel moeilijke tijd (o.a was hij manisch depressief)
- ik ging naar school, middelbare, en werd daar verkracht toen ik in de derde zat. (ik was toen 15)
- ik ging van school af, werd uitgescholden op straat voor alles wat een meisje kan zijn.
- ik was 16, en moest werken van de leerplicht, sinds dien werk ik mijn poten onder mn lijf vandaan.
- mijn werk had schoonmakers, vervolg : ik werd verkracht door een zogenaamde vriend + schoonmaker van dat bedrijf.
- Nee, mijn eerste verkrachtings zaak liep nog. (ookal heb ik die gewonnen, en kreeg ik dus steeds gelijk)
En dat is dan nog maar een deel van mijn leven.
Dus, ik kan zeggen dat dit alles me zoveel veranderd heeft, van kind tot jong volwassene, tot gewoon puur volwassen.
Dat ik op mijn 18e, al volwassen was. Zonder dat de wet dat vond.
soms is de wet niet alles.
Mijn houding was, ik overleef het wel. En kijk nu, heb het voor elkaar. En toch heeft dit me volwassen gemaakt.
