Gisteren was mijn 'sollicitatiegesprek', en ik ben aangenomen. Die vrouw is coach voor mensen 'die uit de dagelijkse sleur willen komen', een beetje een spiritueel iets dus (ze werkt ook met kunst). Ze krijgt steeds opdrachten van haar bedrijf als ze ergens naartoe moet, maar omdat haar werk eigenlijk een luxedienst is en we nu in een economische crisis zitten heeft ze heel weinig werk. Mensen geven nu eenmaal liever hun geld uit aan belangrijke dingen, in plaats van aan zoiets. Ik hoef dan ook niet veel te werken, maar het zal vaak voorkomen - althans, dat zegt ze - dat ze me belt of ik dan en dan ook kan. Ik hoop wel dat ik nog meer moet werken, niet alleen voor mij maar ook voor haar: anders heeft zij dus ook gewoon geen werk, want zo simpel is het. Ze zei ook van: "Ik hoop dat het tot een moment komt dat ik je bel en dat je zegt, alwéér? Dat geeft mij namelijk het idee alsof het goed gaat met m'n werk." In ieder geval, ik kijk het even aan en dan kan ik altijd nog beslissen om evt. een tweede oppasadresje te zoeken. Het verdient in ieder geval wel prima, ik verdiende bij de Hoogvliet (mijn laatste baan) 4,85 en ga nu tussen de 5 en 6 euro verdienen.
