Anorexia/boulimia/te mager

[Lokkie Sponk]

Wat vind jij hier nou van? Ken je iemand die het heeft? .. Vertel, als je wil.


Ik heb laatst een boek gelezen. Waarin word verteld over een meisje die zichzelf uithongert. Je zou denken 'eet dan gewoon'. Maar ik ging zo in het boek op, dat ik haar eigenlijk wel begreep.
Ze had zoveel honger dat, wanneer ze echt at, ze vond dat ze te veel had gegeten. Ze kon dan ook gewoon niet meer stoppen.
Ik vond het wel speciaal. Op het einde heeft een vriendin van haar zichzelf uitgehongerd, en is in het ziekenhuis beland. De vriendin zou helemaal gek zijn. Ze is ongelukkig, en denkt dat iedereen tegen haar samen spant.
Ze willen niet dat ze gelukkig word, denkt ze.

De laatste tijd kom ik het steeds meer tegen. Het is misschien toeval. Ik begin het heel interessant te vinden.

Ik weet dat er al een topic is dat er op lijkt. Maar dat topic gaat over een documentaire, en daar heb ik het niet over. Laat dat duidelijk zijn.

[Pyro]

Ik vind het verschrikkelijk dat meiden zichzelf dit aan doen en niet kunnen inzien dat het fout en gevaarlijk is.
Hoewel het een psychische stoornis is, weet ik niet wat ik er eigenlijk van moet vinden.

Aan de ene kant vind ik het zielig voor ze, maar als ik denk aan al die arme mensen die geen eten hebben en alles zouden doen om wat te eten, dan heb ik daar toch meer medelijden mee. :x

[Lokkie Sponk]

Ik vind het verschrikkelijk dat meiden zichzelf dit aan doen en niet kunnen inzien dat het fout en gevaarlijk is.
Hoewel het een psychische stoornis is, weet ik niet wat ik er eigenlijk van moet vinden.

Aan de ene kant vind ik het zielig voor ze, maar als ik denk aan al die arme mensen die geen eten hebben en alles zouden doen om wat te eten, dan heb ik daar toch meer medelijden mee. :x

Daar ben ik het niet over eens. Dat is hetzelfde als; je moet je bordje leegeten omdat de kindertjes in Afrika geen voedsel hebben. Dat vind ik niet helemaal kloppen, maar oke.

Maar ik ben het er wel over eens dat ze zichzelf iets vreselijks aan doen. Ik las laatst iets over een model (Isabelle nogwat) dat ze eraan dood ging.

[Willes]

Ik las laatst iets over een model (Isabelle nogwat) dat ze eraan dood ging.

Klopt, op 28-jarige leeftijd aan een longontsteking. Zij had volgensmij zo'n anti-anorexia campagne gedaan een tijdje geleden.

Wat mijn mening over anorexia is.. tsja.. ik ken een meisje die dat had, maar volgensmij deed die het voor alle aandacht die ze erdoor kreeg, dat was echt zo'n aandachtshoerpersoon. Dat heeft wellicht mijn beeld van de hele ziekte vertekend.

[Roy]

Klopt, op 28-jarige leeftijd aan een longontsteking. Zij had volgensmij zo'n anti-anorexia campagne gedaan een tijdje geleden.

Wat mijn mening over anorexia is.. tsja.. ik ken een meisje die dat had, maar volgensmij deed die het voor alle aandacht die ze erdoor kreeg, dat was echt zo'n aandachtshoerpersoon. Dat heeft wellicht mijn beeld van de hele ziekte vertekend.

dat vind ik ook. of het nu aandacht is voor kijk mij zielig zijn ik ben zo mager je ziet mijn botten, of
kijk mij mooi zijn, ik ben wel slank
maar de ziekte heeft wel in mijn ogen met een vorm van aandacht te maken

[Em.]

Ik weet niet hoe ik er een mening over moet hebben. Het is een ziekte, en ik ben blij dat ik die ziekte niet heb.

[Eline.]

Ik heb medelijden met sommige meisjes met anorexia. Een groot deel gebruikt het om aandacht te krijgen, en die lopen er ook enorm mee te koop, daar heb ik absoluut geen medelijden mee.

[Rann.]

Ik weet niet hoe ik er een mening over moet hebben. Het is een ziekte, en ik ben blij dat ik die ziekte niet heb.

Hier ben ik 't mee eens, denk ik.

[Joy]

ik vind het zielig voor die meiden en jongens.
het is een ziekte die je zowel geestelijk als lichaamelijk hebt.
en dan kan je wel zeggen ga normaal eten, maar je zegt toch ook niet tegen iemand met ADHD doe eens niet zo druk.
ze moeten eigenlijk opnieuw leren eten volgens mij

[angiee.]

ik vind niet zielig,
eigen schuld.
maar toch ik kan er niet veel over zeggen want heb zelf niet meegemaakt en wil ik ook niet.

[Micha]

@ angela; niks eigen schuld. echt niet. dat vind ik zo stom en afgrijselijk om van je te horen.
mijn tante is er aan overleden, haar eigen schuld? jammer. geen medelijden. gewoon haar eigen schuld dat ze dood ging.
ja joh....

nu even mijn mening erover.
ik kan er niet tegen.
ik heb zoveel moeite normaal te doen tegen mensen met anorexia (esther weet dat ik op hyves wel is lullig reageerde op haar wwws, gewoon omdat ik het zo kut vond om te lezen.)

het is niet de eigen schuld van de persoon die het heeft. (in niet alle gevallen natuurlijk. sommige willen anorexia om de aandacht.)
maar mijn tante ging 'dieten'. en dat ging dus fout. het begon wel als gewoon dieten, maar het werd een gewoonte en ze ging steeds minder eten.
ik heb gezien hoe een familie kapot er aan kan gaan.
ik heb gezien hoe je in het ziekenhuis kan belanden erdoor.
ik heb gezien hoe broodmager iemand kan zijn.
ik heb gevoeld hoeveel pijn het deed om mensen te horen zeggen in de bus of de metro of op straat; poeh, ik ga maar is lijnen.
ik zou ook nooit kunnen dieten, want ik ben zo bang dat mij dat ook overkomt.
ik heb gezien hoe een gewoon dieet iemand kapot kan maken als diegene snel vatbaar is voor dit soort dingen.
ik heb gezien hoe het niet iemand zijn eigen schuld is, dieten doet vrijwel elke westerse vrouw een keer. maar zij was te vatbaar hiervoor, het sloeg bij haar op hol. hoe minder ze at, hoe mooier ze werd dacht ze.
ik vond haar lelijker worden, ze was een mooie vrouw op het laatst was ze een wrak, een skelet, een ingevallen lijk.
ze was echt niet mooi.
en ze smeekte ons om haar met rust te laten. 'nee, ik kan dit wel aan.'
je weet niet wat er in het hoofd om gaat van zo iemand.
zij ging er vanuit dat ze het in de hand had. 'ik eet wel wanneer ik dat weer wil. ik kan echt wel eten hoor.'
zij vertelde ons op haar sterfbed dat ze wou dat ze geluisterd had naar ons.
dat ze pas in zag wat er gebeurde met haar toen het te laat was.
ze kreeg geen voeding meer via een tube, want die tube trok ze er toch steeds weer uit. 'ik wil geen eten via een tube, ik eet zelf wel wanneer ik wil.'
en ze ging gewoon dood.
gewoon dood...
dood aan dieten.
dood doordat ze dacht dat ze helemaal niet slecht er aan toe was.
het beeld van haarzelf was helemaal vertekend.
ik weet nog wel, toen we met zijn allen naar zo'n dag zijn geweest bij een inrichting.
dat zij toen een testje moest doen.
haar middel weergeven met een touw.
hoe groot zij dacht dat haar middel was. zij schatte in dat het echt heeeeeel groot was. dat ze echt dik was.
toen werd haar middel gemeten met zo'n touw. er naast gelegd en het was meer dan 3 kwart kleiner dan zij inschatte.
het enigste wat ze toen zei was; oh, er kan nog wel wat vanaf, het is nog te groot.

ik haat anorexia en mensen die er onverschillig over doen.

[Sanne]

Angela, even serieus, waar slaat dat op? Daarin sluit ik me ook bij Micha aan, denk je bijvoorbeeld dat haar tante dood wilde? Verder herken ik me heel erg in wat Micha zegt, mijn zus heeft anorexia gehad (wat voelt het goed om gehad te kunnen zeggen, het gaat nu veel beter, maar het blijft een zwak punt en er zou vast nog wel eens een dipje komene) maar zij is er goddank redelijk uitgekomen. En sorry hoor Angela, maar hoe ver denk jij? Kijk er zitten altijd aandachtshoertjes tussen, maar er zijn mensen die er echt kapot aan gaan. En echt schat, dat wil je niet, en zeg jij dan nog 'eigen schuld?' Ja, soms was ik boos op mijn zus, ik kon haar wel slaan, DOE NOU EENS JE BEST, maar het is een psychische strijd, ik denk niet dat iemand het echt kan begrijpen zonder dat je het hebt, maar je kunt er wel normaal over doen. Echt ik kan hier zo boos om worden, een ziekte waar mensen dood aan gaan hun eigen schuld? Dan is depressiviteit vast ook iemands eigen schuld, want dat is ook psychisch. Echt, kijk eens langer dan je neus lang is schat.

[June]

Anorexia is sterk.

[angiee.]

Angela, even serieus, waar slaat dat op? Daarin sluit ik me ook bij Micha aan, denk je bijvoorbeeld dat haar tante dood wilde? Verder herken ik me heel erg in wat Micha zegt, mijn zus heeft anorexia gehad (wat voelt het goed om gehad te kunnen zeggen, het gaat nu veel beter, maar het blijft een zwak punt en er zou vast nog wel eens een dipje komene) maar zij is er goddank redelijk uitgekomen. En sorry hoor Angela, maar hoe ver denk jij? Kijk er zitten altijd aandachtshoertjes tussen, maar er zijn mensen die er echt kapot aan gaan. En echt schat, dat wil je niet, en zeg jij dan nog 'eigen schuld?' Ja, soms was ik boos op mijn zus, ik kon haar wel slaan, DOE NOU EENS JE BEST, maar het is een psychische strijd, ik denk niet dat iemand het echt kan begrijpen zonder dat je het hebt, maar je kunt er wel normaal over doen. Echt ik kan hier zo boos om worden, een ziekte waar mensen dood aan gaan hun eigen schuld? Dan is depressiviteit vast ook iemands eigen schuld, want dat is ook psychisch. Echt, kijk eens langer dan je neus lang is schat.

ogh gelijk helemaal boos doen
ik bedoel het niet zo, maar elke keer als ik het lees of whatever ergens vind ik het gewoon aandacht. en sommige programmas ziet er gewoon nep uit. en ook gewoon wat ik zag en hoor dat het alleen maar aandacht was. en dan krijg ik ander beeld over.
zoals ik al zei ik kan er niet veel over zeggen omdat ik zelf niet heb meegemaakt, een vriendin van mij wel en ik heb gewoon geen medelij met haar want ze zegt geef reactie op me pf vn hyves dit en dat heb nieuw jurkje en kijk angela ik ben 2 kilo aangekomen. en ze zet nu veel meer fotos vn der zelf neer omdat ze nu zo dun is. nou ik vind dat aandachtshoer.
jsusss.

[Sanne]

Nu argumenteer je jezelf al beter, net stond er gewoon echt geen argumentatie in. Daarom reageerde ik zo, en omdat mijn zus het heeft gehad, dat is niet niets.  Wat lees je dan, wat heb je voor programma's gezien?

Wat je over je vriendin verteld, dat vind ik ook raar, en aandachthoerig. Maar bij iedereen is het anders.
Ik had net wel wat minder bot kunnen zijn met dat 'kijk langer dan je neus lang is, schat', maar ik blijf erbij dat ik het een heel kortzichtige reactie vind.

[angiee.]

Nu argumenteer je jezelf al beter, net stond er gewoon echt geen argumentatie in. Daarom reageerde ik zo, en omdat mijn zus het heeft gehad, dat is niet niets.  Wat lees je dan, wat heb je voor programma's gezien?

Wat je over je vriendin verteld, dat vind ik ook raar, en aandachthoerig. Maar bij iedereen is het anders.
Ik had net wel wat minder bot kunnen zijn met dat 'kijk langer dan je neus lang is, schat', maar ik blijf erbij dat ik het een heel kortzichtige reactie vind.

ja op zappelin vandaag ook echt heel raar programma en dacht echt waar slaat dit op en krijg er gewoon gauw ander beeld van. ik bedoel er niet mee dat iedereen eigen schuld was ookal had ik dat zo vermeld. ik vind mezelf ook dik, en heb geprobeerd te kotsen maar ik kon het niet en kon niet van eten afblijven en vond mezelf ook aandachtshoer en dat weet niemand dat ik nu ook hier neer zet ;\ . mja ik ben gewoon raar.

[Rann.]

Ik ken een meisje die anorexia heeft, die zocht er inderdaad echt de aandacht mee op. Maar dat was haar manier van aandacht krijgen, omdat ze die van haar ouders niet kreeg. Zo probeerde ze negatieve aandacht te trekken. Want ja, beter negatieve aandacht als geen toch? Dan is het geen eigen schuld dikke bult, maar enorm erg. vind ik.

[Em.]

ogh gelijk helemaal boos doen
ik bedoel het niet zo, maar elke keer als ik het lees of whatever ergens vind ik het gewoon aandacht. en sommige programmas ziet er gewoon nep uit. en ook gewoon wat ik zag en hoor dat het alleen maar aandacht was. en dan krijg ik ander beeld over.
zoals ik al zei ik kan er niet veel over zeggen omdat ik zelf niet heb meegemaakt, een vriendin van mij wel en ik heb gewoon geen medelij met haar want ze zegt geef reactie op me pf vn hyves dit en dat heb nieuw jurkje en kijk angela ik ben 2 kilo aangekomen. en ze zet nu veel meer fotos vn der zelf neer omdat ze nu zo dun is. nou ik vind dat aandachtshoer.
jsusss.

Snijden is ook aandacht vragen. Zelfmoord is vaak ook aandacht vragen. Tenminste, voor een deel. Annorexia zal daar ook onder vallen. Maar dat maakt het niet minder pijnlijk. Juist dat je op zo'n manier aandacht moet vragen, maakt volgens mij deel uit van de ziekte. Psychisch gezonde mensen hoeven geen aandacht te vragen. Als jij je gedwongen voelt te 'schreeuwen' om hulp, als jij je zo eenzaam voelt dat jij jezelf moet verminken, om opgemerkt te worden, dan lijkt mij dat een ziektesymtoom. En mensen willen niet ziek zijn, willen niet doodgaan, willen niet snijden, willen niet uithongeren. Dat ze dat wel doen heeft niet te maken met 'haha, ik ga lekker aandacht vragen' maar te maken met een ziekte. Een ziekte die misschien ontstaan is door een tekort aan aandacht (en andere oorzaken) en dat probeert te compenseren door zo wanhopig om aandacht te vragen.

Mensen hebben aandacht nodig, vergeet dat niet. We hebben water en warmte en voedsel nodig, ja, maar we zijn ook groepsdieren en we kwijnen weg zonder aandacht. Ik las ooit iets in de richting 'het is beter gehaat te worden, dan niet gezien te worden', iets wat ik toen vreemd vond, maar nu begrijp ik het wel. Aandacht is zó belangrijk, dat sommige kinderen brutaal worden als papa en mama geen tijd voor ze hebben. Negatieve aandacht is altijd nog beter dan niet gezien worden, want dat is zó pijnlijk. Al zullen mensen met genoeg aandacht dat vast niet zomaar kunnen begrijpen, dat hoeft ook niet, maar ga de zieke niet verwijten dat hij hoest.

[Joy]

wat hierboven word gezegt vind ik helemaal kloppen

een mens kan niet alleen leven en heeft aandacht nodig.
Mensen zoeken aandacht op allemaal verschillende manieren en soms maken ze een verkeerde keuze.
Wij hebben laatst een vrouw in de klas gehad die anorexia had en die zei dat ze het vooral deed om mooier te lijken en meer aandacht te krijgen van anderen (meer vriendinnen etc.)

[Lokkie Sponk]

Em, even kort, ik vind jou standpunten over aandacht heel goed.

Maar oke.
Ik vind niet dat anorexia is om aandacht te vragen. Niet altijd.
Je kan gaan dieeten, en ik snap wel dat je dat als meisje van 14 of zo helemaal verkeerd kan aanpakken.
Daarom zijn er volgens mij ook veel meer jongere meisjes die het hebben. Ze willen er perfect uitzien.
Maar, net zo goed ouderen willen er perfect uitzien, maar die dieeten gewoon anders. (niet altijd, maar meestal)
Ze willen er mooi uitzien, dat wil iedereen wel.

Ik weet niet of ik medelijden moet hebben. Met aandachtvragers niet. Nee, echt niet.
Maar, langs de andere kant. Zij voelen zich niet zielig denk ik (behalve aandachtvr..), ze willen gelukkig zijn. En mooi.
Maar na een tijdje gaan ze er zo in op, dat het gewoon te erg is. Dat ze niet zien dat het zo erg is.

Ik vind niet dat het hun eigen schuld is. Ja, het is ergens wel hun eigen schuld. Ze zijn zelf gaan dieeten. Maar als je er verder over nadenkt, ze hebben het niet in de hand meer, al denken ze van wel. En, dan zien ze zichzelf niet meer echt.
Nee. Het is niet hun eigen schuld, en eigenlijk niet echt 'iemand' zijn schuld.
Of dan misschien photoshop en perfectie, die niet echt is.
 
We weten ook niet wat er in hun hoofd omgaat.

@Micha; ik vind dat echt zielig voor je. En ook wel moedig dat je het hier vertelt.