@Em.
Ik weet anders wel donderszeker dat ik in groep zes al geloofsvragen had en die graag op school vroeg.
Ik weet anders donderszeker dat de meeste kinderen op hun vierde op de basisschool worden geplant, en niet pas in groep zes! ;p En dan meestal niet omdat zo'n kindje zegt 'nou, ik geloof toch zo, ik wil echt per se naar een religieuze school'. En het ging me daarom, dat het kind dan nog niet de keuze voor het geloof mag/kan maken. En ik vind dat elk kind de kans moet krijgen om te geloven wat hij wilt geloven, en ik denk dat die kansen kleiner worden als er maar één geloof/optie aangeboden wordt, zowel door de ouders als de school.
En voor die geloofsvragen zou je dus godsdienst op gewone scholen kunnen introduceren. Of nou ja, godsdienst, noem het anders, levensles oid. Over hoe mensen denken, waarom mensen zo denken, over levensvragen. Breder dan godsdienst alléén, want die wil nog wel eens beperkt zijn tot één verhaal, en imo geef je iemand niet echt vrijheid als je iemand maar één verhaal geeft. Geldt zowel voor religieuze scholen als voor normale, trouwens.
Voor een middelbare kun je dan wel weer kiezen vanuit je geloof, al denk ik dat twaalfjarige kindjes nog lang niet klaar zijn met levensvragen en 'geloof ik wel/niet'. Dat komt, denk ik, rond je zestiende, maar da's een ruwe schatting.
En vergeet niet: het is alleen de school. Thuis kunnen de ouders hun kind nog steeds wel of niet religieus opvoeden. Maar een 'bredere' school, met 'leerstof' over álle geloven en niet-geloven biedt zowel gelovige kinderen een kans niet-gelovig te worden als niet-gelovige kinderen een kans om over geloof te leren en gelovig te worden.
