Het engste dat je ooit hebt meegemaakt?

[June]

Oke, even een serieuze topic. Wat is echt het engste dat je ooit hebt meegemaakt?

Laat ik maar even starten met 2 dingen die ik nooit meer zal vergeten. (Misschien dat ik later in dit topic op andere kom, maar op dit moment schieten deze 2 dingen naar boven.)

We waren 4 jaar geleden in Turkije. We reden met een heel groepje (mijn mama, zus, broertje, oom, neefje en een nichtje) in de auto zo'n beetje over de bergen boven in de stad. Het was echt heel gezellig, harde muziek op, lachen enzo. Op een gegeven moment was het zo donker dat mijn oom niet meer zo veel zag. Ik vond het al eng worden totdat mijn oom abrupt remde. We schoten allemaal echt keihard naar voren. Wat bleek nou, we waren echt maar 3 meter van het puntje van die berg verwijderd.. je kon zo naar beneden kijken, naar de stad en naar de lichtjes enzo. Ik werd hele-maal misselijk van de gedachte dat we gewoon te pletter konden storten. Ik krijg er nog steeds de kriebels van. Terugwas was natuurlijk een ander 'feestje'.. Iedereen was stil, muziek stond uit en mijn moeder was heel boos.

En nog eentje. Ik weet nog goed dat ik op mijn 11e verjaardag een feestje had voor familie. We hadden lekker eten, en ik was gewoon gezellig aan 't eten enzo. We hadden iets van vlees en ik weet nog dat ik een stukje in mijn mond deed, maar ik bleef maar kauwen en kauwen... die was zó taai maar ik bleef gewoon doorkauwen. Totdat ik besloot het gewoon door te slikken. Nou.. ik stikte gewoon. Ik kon het neit duidelijk maken en mijn broertje was de hele tijd aan het lachen. Ik werd rood, ik stampvoette, ik maaide met mijn armen door de lucht. ;p Gelukkig kwam mijn tante die zo slim was dat ze doorhad dat het echt slecht ging. Wat was ik opgelucht toen ik weer bevrijd was, ik had echt het gevoel dat dat mijn laatste verjaardag zou zijn geweest ofzo, ik kreeg gewoon géén lucht meer. Echt een verschrikkelijke kut gevoel is dat.

[Lissa]

damn. ik had net een heel verhaal getypt en toen was ik ineens uitgelogd. en nu heb ik geen zin meer.

[Sanne]

Brr, klinkt allebei echt eng.

Ik ben echt bang voor geen adem kunnen halen. Ik heb dat wel eens gehad toen ik met paardrijden ben gevallen, en dat vind ik zoooo eng he. In december ongeveer ben ik er voor het laatst afgevallen, en toen had ik dat, en het deed wel pijn, maar die pijn ben ik al half vergeten. Maar dat gevoel om nauwelijks lucht te krijgen, ook al duurt het waarschijnlijk nog geen minuut, ik vind het echt verschrikkelijk. Misschien klinkt het overdreven, maar ik heb er echt een hekel aan :')

[Lenthe]

Mijn rug operatie denk ik dan toch.

[Dannie.x3]

Het engste wat me op dit moment binneschiet was van afgelopen zondag.

Ik ben naar pinkpop geweest, en bij Kings of leon wilde we vooraan staan.
Dan heb je van die poortjes waar je door moet om in dat afgebakende stuk vooraan kan staan.
Op een gegeven moment stonden we echt helemaal op elkaar gedrukt, gewoon van alle kanten als in een schapenkudden. Het was zo eng dat ik geen kant meer op kon, ik kon niet terug, ik kon mijn armen en benen niet bewegen omdat we zo op elkaar stonden. Oppeens moest iedereen zijn handen omhoog doen van de crew, en toen kreeg ik heel lang geen lucht meer. Op een gegeven moment kreeg ik zo'n hoofdpijn dat ik dacht dat er iets geknapt was ofzo. Heb echt mijn best gedaan om niet in paniek te raken, de paniekaanval kreeg ik pas toen ik na een uur uit die menigte door het poortje was. Het was echt een hel. Maar uiteindelijk wel de moeite waard want het was echt een mooi concert.

Ohja! En 2 jaar geleden op zomerkamp in oostenrijk.
We gingen een berghuttentocht doen, en ik koos met een klein groepje de makkelijke route.
De andere gingen een middelmatige route doen.
Toen zijn wij verkeerd gelopen, en kwamen we op de zwarte route terecht. Op die route moest je zekeringstouw gebruiken maar dat hadden we niet bij en we konden ook niet meer terug want het begon al donker te worden. Op dat moment kon ik niet meer helder nadenken. We klommen over rotsen en als we zouden vallen zouden we dood zijn. Achteraf kreeg ik er echt de rillingen van. Maar ook hier, was het heel mooi!

[Edic]

Ik ben naar pinkpop geweest, en bij Kings of leon wilde we vooraan staan.
Dan heb je van die poortjes waar je door moet om in dat afgebakende stuk vooraan kan staan.
Op een gegeven moment stonden we echt helemaal op elkaar gedrukt, gewoon van alle kanten als in een schapenkudden. Het was zo eng dat ik geen kant meer op kon, ik kon niet terug, ik kon mijn armen en benen niet bewegen omdat we zo op elkaar stonden. Oppeens moest iedereen zijn handen omhoog doen van de crew, en toen kreeg ik heel lang geen lucht meer. Op een gegeven moment kreeg ik zo'n hoofdpijn dat ik dacht dat er iets geknapt was ofzo. Heb echt mijn best gedaan om niet in paniek te raken, de paniekaanval kreeg ik pas toen ik na een uur uit die menigte door het poortje was. Het was echt een hel. Maar uiteindelijk wel de moeite waard want het was echt een mooi concert.

Is zeker gevaarlijk ja, ik weet niet of mensen zich de Love Parade bijna een jaar geleden kunnen herinneren. Anders is er ook de paniek dat uitbrak tijdens de WK-kwalificatie in Ivoorkust en paniek tijdens een wedstrijd in een voetbalstadion El Monumental. Ik kan me wel meer van dit soort gebeurtenissen herinneren, er hoeft maar 1 iemand in paniek te raken en te gaan duwen en daarna is het van boven af net Domino Day, voor de mensen op de grond is het alleen iets minder leuk.

[Michelle]

Bah ja dat gevoel heb ik ook vaak gehad en daar ben ik ook heeel bang voor op concerten en festivals ja, brrr.

[Sam]

Farren's rug operatie denk ik dan toch.

En laatst, toen ik met mijn vriend aan de telefoon was terwijl hij op weg naar mij was. Hij vertelde dat hij bij het noord-aa reed, dat is vlakbij mij. Dat is best een rare weg want heel donker en bochtig en veel bomen. En toen verbrak de verbinding, heel abrupt. En eerst dacht ik oh die komt zo wel ik bel niet terug. Maar opeens kreeg ik echt een rotgevoel en ik dacht nee shit ik moet hem bellen. En ik belde en hij nam op en toen ik hoorde alleen dat hij zei 'help me, Sam help me'. En ik schrok me echt dood. Alsof mijn maag omdraaide en mijn hart een schok kreeg en weet ik veel wat, want het klonk heel echt en dacht dat hij tegen een boom aan was gereden ofzo. Maar ergens in mijn achterhoofd had ik ook wel het idee 'nee dit is niet waar' dus ik zei 'Aiv ben je echt serieus nu?' en uiteindelijk ging hij lachen en zei dat hij een oscar verdiende. Ik was zo. fcking. boos.

Edit: ik bedacht me net nog iets engers. Ik droomde dat ik wakker werd en naar het toilet moest. Als ik mijn kamerdeur uitga sta ik recht tegenover de trap. Ik droomde dus dat er halverwege de trap iemand stond, een inbreker/indringer. En het was zó reëel en ik was ZO bang. En die man stond er dus maar en uiteindelijk draaide ik me om en wilde mijn zusjes kamer inrennen ofzo en toen kwam hij achter me aan en ik wilde gillen maar er kwam geen geluid uit mijn keel. Dat droom ik overigens heel vaak. En dat is supereng en kut. Het ergst was dat ik daarna wakker werd, en moest plassen. Ik durfde ECHT NIET. Ik heb uiteindelijk mijn vriend gebeld en heb tot 5 uur met hem aan de telefoon gezeten (hij kwam terug van uitgaan, ik heb hem niet zo heeel lang wakker gehouden hoor :p) en pas toen het een beetje licht werd en de vogels gingen fluiten durfde ik te gaan (ik moest toen ook echt niet normaal nodig :'))

[BOEM]

we reden op een kleine weg die rond cirkelde omhoog op een berg,
en het was al donker en er waren geen lantarens dus met alleen t licht van de koplampen
kon je de rand van de weg zien en het bleef maar rond, en rond en rond en rond gaan.
en met een verkeerde beweging en je lag. doei. beneden.

en ik hield m'n hart vast tot we boven waren...

[Lori.]

Ik denk dat dat toch wel de psychose van mn stiefvader was.
We zaten in de woonkamer en hij wilde ons allemaal vermoorden.

[Nathaliee.]

Ik denk dat dat toch wel de psychose van mn stiefvader was.
We zaten in de woonkamer en hij wilde ons allemaal vermoorden.

Wow wat?

[FRAN.]

Dat ik vast zat in de lift. alleen.

[Kelly.]

Dat de zus van mijn oma, voor onze ogen, van d'r huis af wilde springen.

[Micha]

We reden in Bosnie op een berg, met de auto op vakantie.
Het was er gewoon echt stil, geen mens, geen auto niks.
Overal borden; Mijngevaard, berengevaar.
Geen vangrail, geen goede wegen.
En we reden daarzo, de berg op, opzoek naar een mooie waterval die daar ergens zou zijn (nooit gevonden overigens.)
Het begon al een beetje te schemeren toen we besloten terug te rijden, want er waren uiteraard ook geen lantaarnpalen of iets dergelijks en als het echt pikkedonker zou worden zouden we niet verder kunnen gaan, vanwege hoe steil de afgrond was.
Nog steeds overal borden; berengevaar, mijngevaar.
Het was doodstil, op het geluid van de auto na natuurlijk en de insecten.
Toen ineens een heel harde brul, van een beer dus, in de verte.
Ik ben nog nooit zo erg geschrokken, ik begon helemaal te panieken en te huilen dat ik weg wou.
We reden snel weg, want die beer had ons dus wel gezien, hij keek onze richting op.
Keihard weggereden, niks gebeurd verder.
We waren vrij snel weer onderaan de berg en richting de grens naar kroatie.
Maar het was echt het engste wat ik ooit heb meegemaakt, een echte beer gezien, in het wild, zonder bescherming.

(en dit gaat superstom klinken als ik het zo uitleg.)
Ik lag in mijn tent in kroatie, het was laat in de avond, ik was aan het lezen, mijn ouders en broertje lagen al in hun tenten te slapen.
Ineens hoor ik getrappel van een paard, maar niet een rustig paard, maar een paard dat aan het rennen was.
Hij begon helemaal raar te doen, zo wild hinneken enzo, wild ademhalen.
Fakking eng, ik snel mijn licht uit doen, hij was echt dichtbij, hij ging zo achter mijn tent langs.
Hij was helemaal ja, hoe noem je dat zo wild aan het springen enzo.
En ik dacht echt dat hij mijn tent ging vertrappen, zo dichtbij was hij.
Mijn vader hoorde het ook (die is net als mij doodsbang voor paarden.) en klom zijn tent uit en ging toen naar de receptie (waar 24/7 altijd iemand aanwezig is.) Die heeft uiteindelijk dat paard weggehaald.
Het was een 'grapje' van de manege verder op, die hadden dat paard gek gemaakt en voor de grap los gelaten op de camping.

Maar dat was ook echt supereng.

[FRAN.]

We reden in Bosnie op een berg, met de auto op vakantie.
Het was er gewoon echt stil, geen mens, geen auto niks.
Overal borden; Mijngevaard, berengevaar.
Geen vangrail, geen goede wegen.
En we reden daarzo, de berg op, opzoek naar een mooie waterval die daar ergens zou zijn (nooit gevonden overigens.)
Het begon al een beetje te schemeren toen we besloten terug te rijden, want er waren uiteraard ook geen lantaarnpalen of iets dergelijks en als het echt pikkedonker zou worden zouden we niet verder kunnen gaan, vanwege hoe steil de afgrond was.
Nog steeds overal borden; berengevaar, mijngevaar.
Het was doodstil, op het geluid van de auto na natuurlijk en de insecten.
Toen ineens een heel harde brul, van een beer dus, in de verte.
Ik ben nog nooit zo erg geschrokken, ik begon helemaal te panieken en te huilen dat ik weg wou.
We reden snel weg, want die beer had ons dus wel gezien, hij keek onze richting op.
Keihard weggereden, niks gebeurd verder.
We waren vrij snel weer onderaan de berg en richting de grens naar kroatie.
Maar het was echt het engste wat ik ooit heb meegemaakt, een echte beer gezien, in het wild, zonder bescherming.

(en dit gaat superstom klinken als ik het zo uitleg.)
Ik lag in mijn tent in kroatie, het was laat in de avond, ik was aan het lezen, mijn ouders en broertje lagen al in hun tenten te slapen.
Ineens hoor ik getrappel van een paard, maar niet een rustig paard, maar een paard dat aan het rennen was.
Hij begon helemaal raar te doen, zo wild hinneken enzo, wild ademhalen.
Fakking eng, ik snel mijn licht uit doen, hij was echt dichtbij, hij ging zo achter mijn tent langs.
Hij was helemaal ja, hoe noem je dat zo wild aan het springen enzo.
En ik dacht echt dat hij mijn tent ging vertrappen, zo dichtbij was hij.
Mijn vader hoorde het ook (die is net als mij doodsbang voor paarden.) en klom zijn tent uit en ging toen naar de receptie (waar 24/7 altijd iemand aanwezig is.) Die heeft uiteindelijk dat paard weggehaald.
Het was een 'grapje' van de manege verder op, die hadden dat paard gek gemaakt en voor de grap los gelaten op de camping.

Maar dat was ook echt supereng.

Wat een kut manege is dat.
Dat is gewoon dieren mishandeling.

[Micha]

Nouja, het was niet de manege zelf waarschijnlijk die dat deed, dus niet de eigenaren, maar een paar jongens daar deden dat.

[Nathaliee.]

Oh ik vind beren zo schattig. Maarja ik heb ook in Canada gewoond en daar liepen ook van die random beren rond, maar ik kan me wel voorstellen dat dat eng is als je dat nog nooit hebt gezien ;D

[Rann.]

De dood van Timo, en alles daarom heen.
En dat mijn vader helemaal doorsloeg en het hele huis kapot sloeg en heel dreigend tegenover mij stond en me van alles aan wou doen.

[Lokkie Sponk]

Ik heb niet zoveel enge dingen meegemaakt, dus dit is niks vergeleken met dat verhaal met die beer ofzo, maar een keer aan school. Een vriendin vroeg of ik op haar wilde wachten aan de schoolpoort. En het regende. Maar op zo'n moment, dat ik alleen ben, en er niemand bij is, dan haal ik me dus van alles in mijn hoofd. Echt enge dingen. Uiteindelijk niks aan de hand hoor. Maar ik vind dat doodeng om ergens alleen te zijn, behalve bij me thuis.

[Jenny.]

hyperventilatie. Wist echt niet wat me overkwam, de tweede keer had ik wel zo'n idee.
Maar dat was niet echt leuk.

Verder een verkrachting, das ook eng. Je weet nooit wat ze je nog meer willen aandoen.

Maar al met al, heb ik nooit doodsangsten uitgestaan vanwege een situatie.