Volgens mij is er in 'mijn' 2011 niet zoveel gebeurd. Niets, eh, groots. Het was gewoon lang, saai. Ik ben geloof ik niets volwassener geworden, en er hooguit meer van overtuigt dat ik niet volwassen ben en dat ik deze wereld niet zo gaaf vind. Het was meer een soort eindeloze stomme herhaling van opstaan - eten - naar school gaan - thuiskomen - niets doen - eten - slapen.
