graag een baby.

[michelle0096]

heeyy,
hebben jullie wel eens het gevoel dat jullie graag een kindje willen.
voor een half jaar geleden heb ik een miskraam gehad. Het babytje was toen nog niet echt een babytje, het was net krap aan 11 weken. achteraf gezien is het wel beter, want ik kan nog geen kind opvoeden. Toch telkens als ik een babytje zie dan krijg ik daar heel veel gevoel bij. en ik zeg ook wel eens tegen mijn vriend dat ik heeel graag een kindje wil. Het is best wel raar dat sinds mijn miskraam ik daar zoveel gevoel voor heb. Is het wel normaal?

[Athena]

Ik zou niet weten of het normaal is want ik heb nog nooit een miskraam gehad. Of een kind. En ik moet er ook niet aan denken eigenlijk. Maar ik denk dat het wel normaal is dat je zoiets voelt als je een miskraam hebt gehad.

[Pelagia.]

Ik zie graag kindjes, maar ik ben 18 en ik wil nu helemaaaaal nog geen kind, later wel graag.
Het verbaast me dat je nu al (je bent 15 zie ik op je profiel?) een kind zou willen. Ik begrijp wel dat het je wat doet omdat je een miskraam gehad hebt.
Maar als ik zwanger zou geweest zijn toen ik 14/15 was zou ik toch beslist hebben om het laten weg te halen (omdat je dan helemaal nog niet klaar bent om een kind groot te brengen) maar dat is mijn mening.

[Mishiru]

Wacht.. Je bent 15, en je hebt een miskraam gehad? Én je wilt nog graag een kindje?
..

[Micha]

Ik snap het wel, omdat je een miskraam hebt gehad is dat denk ik.
Want je ging er natuurlijk vanuit dat je moeder zou worden en voor je kindje kon zorgen, dus dat gevoel kan je nu niet ja, bevredigen om het maar zo te zeggen.
Ik denk dat je het beste gewoon lekker kan wachten, geniet even van je jeugd, een kindje willen is natuurlijk niks mis mee.
Maar als je inderdaad 15 bent, zou ik er gewoon nog niet aan beginnen, gewoon lekker wachten.

[Athena]

O wacht je bent 15, dat had ik even over het hoofd gezien. Eerlijk gezegd ben ik blij dat je geen kind hebt dan. Op je 15e heb je daar gewoon het geld niet voor, en ben je niet verantwoordelijk genoeg. Ook al denk je van wel.

[michelle0096]

Ik zie graag kindjes, maar ik ben 18 en ik wil nu helemaaaaal nog geen kind, later wel graag.
Het verbaast me dat je nu al (je bent 15 zie ik op je profiel?) een kind zou willen. Ik begrijp wel dat het je wat doet omdat je een miskraam gehad hebt.
Maar als ik zwanger zou geweest zijn toen ik 14/15 was zou ik toch beslist hebben om het laten weg te halen (omdat je dan helemaal nog niet klaar bent om een kind groot te brengen) maar dat is mijn mening.

ik wou het ook in het begin helemaal niet, maar ik begon er op een gegeven moment van te houden, dat was best wel raar. ik weet nu ook dat ik daar nog niet klaar voor ben en er nog ff 10 jaar mee moet wachten. maar toch vind ik het best raar als ik nu een babytje zie, bij het zusje van mijn vriend moest ik zelfs huilen, gelukkig zagen die ouders dat niet, ze was toen net 4 weken oud.

[michelle0096]

Wacht.. Je bent 15, en je hebt een miskraam gehad? Én je wilt nog graag een kindje?
..

jha ik ben 15, dat is zwanger ben geweest was ook een ongeluk, en ik wil nu geen kind. maar ik heb er heel veel gevoel voor. en dat is heel raar.

[michelle0096]

Ik snap het wel, omdat je een miskraam hebt gehad is dat denk ik.
Want je ging er natuurlijk vanuit dat je moeder zou worden en voor je kindje kon zorgen, dus dat gevoel kan je nu niet ja, bevredigen om het maar zo te zeggen.
Ik denk dat je het beste gewoon lekker kan wachten, geniet even van je jeugd, een kindje willen is natuurlijk niks mis mee.
Maar als je inderdaad 15 bent, zou ik er gewoon nog niet aan beginnen, gewoon lekker wachten.

jij begrijpt mij tenminsten, er zijn veel mensen die hier beetje raar over doen. ik denk ook gewoon dat ik er op moet wachten tot ik er oud genoeg voor ben. ik heb nu wel meer plezier met oppassen, omdat ik mij meer naar de kinderen toe trek, vooral als ze nog heel jong zijn. Toch is het gevoel soms irritant, omdat ik emotineel word van pas geboren babytjes

[Roy]

hou het even in 1 bericht voortaan

[Micha]

jij begrijpt mij tenminsten, er zijn veel mensen die hier beetje raar over doen. ik denk ook gewoon dat ik er op moet wachten tot ik er oud genoeg voor ben. ik heb nu wel meer plezier met oppassen, omdat ik mij meer naar de kinderen toe trek, vooral als ze nog heel jong zijn. Toch is het gevoel soms irritant, omdat ik emotineel word van pas geboren babytjes

Ja, daarom, kijk we kunnen nu wel gaan zeuren; WAT, KIND OP JE 15E!?
Maar wat gebeurd is is gebeurd, en je hebt een miskraam gehad. Dat is onwijs rot en daardoor zit je denk ik met moedergevoelens.
n__n En dat je een oppasbaantje hebt is helemaal leuk dan eigenlijk, kan je lekker eventjes voor je oppaskindjes zorgen.

[Chimaera.]

Ik snap je echt wel hoor, en wat jij voelt is helemaal niet raar, al is het misschien wat vroeg. Maar ik denk dat het ook komt door die miskraam. En dan kunnen mensen (zoals Rosie, Athena) wel zeggen dat het onverantwoord is op je 15e en dat je het kindje had moeten laten weghalen, maar ik begrijp heel goed dat wanneer er zoiets kleins in je buik groeit dat je daarvan gaat houden en dat je dat niet zo één twee drie laat weghalen. En daarom begrijp ik je (moeder-)gevoelens ook, ik denk dat die gewoon getriggerd zijn door je zwangerschap.
Ik zou zelf ook heel graag een kindje willen, ooit. Maar ik heb er al eens met mijn vriend over gesproken (meerdere malen zelfs) en als het aan hem ligt krijgen we nooit kinderen. Dus als ik mijn hele leven bij hem blijf, wat op dit moment wel mijn intentie is, dan krijg ik geen kinderen.

[Rann.]

Ja ik snap je wel. Maar je bent jong, en ik denk dat je de tijd noet nemen en moet genieten van je leven nu. Aan je toekomst bouwen en voor jezelf een stabiele basis moet hebben. Dat is enorm belangrijk.

Ik snap je persoonlijk heel erg goed zelfs ookal was/ben ik wat ouder.

Ik wil ergens diep in mijn hart ook een kindje nu, maar ik wil het ook niet omdat ik mijn eigen kindje ben verloren. Het zijn moeder gevoelens denk ik. Want als je zwanger bent begint dat al te werken zeg maar. Tenminste, bij mij. Mensen kunnen makkelijk zeggen; ben je gek? of Wtf, wil je dat? Je hebt toch een miskraam gehad, wees blij. Maar dat doet pijn, voor je gevoel verlies je iets wat van jou is en dat kan enorm veel impact op jou hebben ja. Ik ken iemand die vijftien was, en ze is een enorm goede moeder met alle hulp van buitenaf. Maar of het verstandig was is vraag twee.

Ik pas ook op drie kinderen. Van 5,12 en 14. En ja, dat vind ik prettig. Ik kan niet op kinderen van drie maanden passen, dat is veel te confronterend en soms oneerlijk in mijn ogen. Maar ik kan goed met deze kids, ik zie ze ook als bijzonder en familie. En andersom is dat ook zo. En daar ben ik trots op. Kan ik lekker de tante uithangen, dat doet me goed.

[michelle0096]

Ik snap je echt wel hoor, en wat jij voelt is helemaal niet raar, al is het misschien wat vroeg. Maar ik denk dat het ook komt door die miskraam. En dan kunnen mensen (zoals Rosie, Athena) wel zeggen dat het onverantwoord is op je 15e en dat je het kindje had moeten laten weghalen, maar ik begrijp heel goed dat wanneer er zoiets kleins in je buik groeit dat je daarvan gaat houden en dat je dat niet zo één twee drie laat weghalen. En daarom begrijp ik je (moeder-)gevoelens ook, ik denk dat die gewoon getriggerd zijn door je zwangerschap.
Ik zou zelf ook heel graag een kindje willen, ooit. Maar ik heb er al eens met mijn vriend over gesproken (meerdere malen zelfs) en als het aan hem ligt krijgen we nooit kinderen. Dus als ik mijn hele leven bij hem blijf, wat op dit moment wel mijn intentie is, dan krijg ik geen kinderen.

ben echt blij dat sommige mij wel begrijpen en mij geen kut gevoel geven. Heel erg bedankt voor je mening en woorden. Ik zou er toch over door praten met je vriend, hebben jullie elkaar ook al gevraagt waarom wel een baby waarom niet. want ik denk dat er misschien wel een oplossing komt.

[Athena]

ben echt blij dat sommige mij wel begrijpen en mij geen kut gevoel geven.

Ik zeg gewoon wat ik er van vind, sorry als dat je een kutgevoel geeft. Je vraagt toch of mensen dat gevoel kennen, nee dat ken ik niet. Daarom denk ik er zo over.

[michelle0096]

Ja ik snap je wel. Maar je bent jong, en ik denk dat je de tijd noet nemen en moet genieten van je leven nu. Aan je toekomst bouwen en voor jezelf een stabiele basis moet hebben. Dat is enorm belangrijk.

Ik snap je persoonlijk heel erg goed zelfs ookal was/ben ik wat ouder.

Ik wil ergens diep in mijn hart ook een kindje nu, maar ik wil het ook niet omdat ik mijn eigen kindje ben verloren. Het zijn moeder gevoelens denk ik. Want als je zwanger bent begint dat al te werken zeg maar. Tenminste, bij mij. Mensen kunnen makkelijk zeggen; ben je gek? of Wtf, wil je dat? Je hebt toch een miskraam gehad, wees blij. Maar dat doet pijn, voor je gevoel verlies je iets wat van jou is en dat kan enorm veel impact op jou hebben ja. Ik ken iemand die vijftien was, en ze is een enorm goede moeder met alle hulp van buitenaf. Maar of het verstandig was is vraag twee.

Ik pas ook op drie kinderen. Van 5,12 en 14. En ja, dat vind ik prettig. Ik kan niet op kinderen van drie maanden passen, dat is veel te confronterend en soms oneerlijk in mijn ogen. Maar ik kan goed met deze kids, ik zie ze ook als bijzonder en familie. En andersom is dat ook zo. En daar ben ik trots op. Kan ik lekker de tante uithangen, dat doet me goed.

wat je zegt vind ik super mooi. Veel van mijn vriendinnen en vooral op school snappen ze mij niet, ze vragen wel is van denk je er nog veel aan. ik denk er superveel aan, ik zag het wel als iets van mij, ik hield telkens mijn hand tegen mijn buik, ik zag het al als echt een klein babytje. wat jij hebt meegemaakt is ook heel erg, ik leef erg met je mee. Ik denk dat ik mij ook wel in jou kan verplaatsen. Mijn vriend die wil er met mij niet echt veel over praten, omdat ik zwanger was van mijn ex. Dus voor hem ook wel moeilijk. En ik denk dat als ik straks gewenst zwanger ben over ongeveer 10 jaar, ik heel veel van mijn kind zou houden. Ik ben zelf opgegroeid zonder vader en een moeder die ik maar 14 uur in de week zag, en dat is nog steeds zo. Alleen is er nu een stiefvader in de weekende waar ik absoluut niet mee om kan gaan, mijn moeder heeft ook wel eens ruzie met hem. Ik wil een hele goede moeder daarom voor mijn kinderen zijn. Ik wil er voor ze zijn als ze mij nodig hebben. En daarom kan ik ook slecht tegen mensen die hun kinderen zomaar bij de arm grijpen en mee sleuren. En als ik soms die reclame van die moeders met aids en dan een pasgeboren baby, ik moet dan bijna huilen omdat dat heel veel inpact op mij heeft. En ik hoop ondanks dat ik juist een hele slechte jeugt heb gehad, een hele goede moeder word. En ik hoop dat als jij weer zwanger bent, er een heel lief babytje op de aarde gezet word. Als ik soms ook kijk naar tiener moeders op mtv, dan schrik ik, ik zou niet uit gaan als mijn baby ziek is, en ik zou zobiezo bij mijn kind blijven en hem\haar opvoeden inplaats van wekelijks met mijn vriendinnen gaan stappen.

[Anne.x]

Mijn tante heeft een paar jaar geleden een miskraam gehad, en je gaat toch wat voelen voor het kindje in je buik, ook al is het met 11 weken, nog zo klein!
mijn tante praat er nooit over, want dat wil ze doet, dat doet teveel pijn
mijn nichtje is zwanger die is nu 12 weken, en ik kan best voorstellen dat als je kindje dan er niet meer is, je daar best verdriet om kan en mag hebben!

en ook al snappen de meeste het niet, ik kan me daar best wel wat bij voorstellen
en ik snap ook best dat je moedergevoelens hebt!
geef het een plekje! en geniet van je oppas kindjes!
de kinderwens komt vanzelf wel ^^

[Pelagia.]

ik wou het ook in het begin helemaal niet, maar ik begon er op een gegeven moment van te houden, dat was best wel raar. ik weet nu ook dat ik daar nog niet klaar voor ben en er nog ff 10 jaar mee moet wachten. maar toch vind ik het best raar als ik nu een babytje zie, bij het zusje van mijn vriend moest ik zelfs huilen, gelukkig zagen die ouders dat niet, ze was toen net 4 weken oud.

Ik begrijp je wel hoor, dat je het daardoor moeilijk hebt, 15 jaar of 25 jaar of 30 jaar, dat doet pijn. Ik gaf mijn mening er gewoon over

[michelle0096]

Mijn tante heeft een paar jaar geleden een miskraam gehad, en je gaat toch wat voelen voor het kindje in je buik, ook al is het met 11 weken, nog zo klein!
mijn tante praat er nooit over, want dat wil ze doet, dat doet teveel pijn
mijn nichtje is zwanger die is nu 12 weken, en ik kan best voorstellen dat als je kindje dan er niet meer is, je daar best verdriet om kan en mag hebben!

en ook al snappen de meeste het niet, ik kan me daar best wel wat bij voorstellen
en ik snap ook best dat je moedergevoelens hebt!
geef het een plekje! en geniet van je oppas kindjes!
de kinderwens komt vanzelf wel ^^

ben echt blij met de mensen die mij wel begrijpen. Een vrienden van mij, daarvan de tante heeft ook een miskraam gehad. En ze weet ik ook dat ik dat heb gehad, ze vraagt nu telkens wanneer neem je haar een x meer, dan mogen jullie lekker blijven slapen. Dat lijkt me best fijn om dat ook met haar te praten.
En dit zal misschien heel raar klinken maar ik heb wel is last van nachtmerries, ook omdat ik mijn papa overleden is, bijna 5 jaar terug nu. Maar ik droom er wel is over dat ik dus niet meer zwanger kan worden, dat klink heel vaag, maar het lijkt dan heel echt, het is echt super vervelend. Ik baal er al van dat het vaak onrustig is in mijn hoofd en dat ik dan eng ga dromen, maar hierover is echt pijnlijk.

[Lokkie Sponk]

Vijftien is jong, ja, maar dat wil niet zeggen dat je geen moedergevoelens kunt hebben voor het kindje dat in je buik groeide.
Het gaat niet om je leeftijd, het gaat om wat je voelt, en wat je voelt is pijn. Ik vind het al knap dat je het zo kan vertellen.
Ik weet niet of het jaloezie is wat je voelt als je een andere moeder ziet, maar het is begrijpelijk. Ik snap je, ik begrijp dat het fout, leeg voelt.
Ik weet er eigenlijk niets van, ik zou het eigenlijk niet zo mogen zeggen, want ik ken niemand die hetzelfde heeft meegemaakt, zelf heb ik het ook niet meegemaakt, ik ken het alleen van televisie en boeken en vooral van artikels, dus wat ik denk dat jij voelt is daarop gebaseerd..

Sterkte