Ik zie alcohol eigenlijk niet als drug, hoewel het dat wel is zoals Sanne al aangeeft. Ik drink bijna dagelijks alcohol (een glas wijn of een biertje bij of na het eten) en van één wijntje of één biertje voel ik niets, daarom voelt het voor mij niet als drugs. In het weekend drink ik vaak wat meer en word ik soms ook dronken, maar ik word nooit dronken om het dronken worden. Als ik alcohol drink is het gewoon voor de gezelligheid, mijn doel is nooit om dronken te worden ofzo.
Verder is het enige waar ik verder ervaring mee heb blowen. Volgens mij heb ik alleen wiet gebruikt, maar hasj zou ook kunnen, dat weet ik niet meer. Heb het nog nooit zelf gekocht, alleen met vrienden (die ik vertrouw) meegedaan. In eerste instantie leek blowen me heel wat en daarom heb ik het pas laat (op mijn 21e) voor het eerst geprobeerd. Ik weet niet hoe vaak ik geblowd heb nu (niet vaak), maar in de meeste gevallen merkte ik er weinig van. In de andere gevallen werd ik of heel moe (niet leuk) of ik kreeg een enorme lachkick en werd daarna moe. Dat vond ik wel leuk, maar op een gegeven moment wil je gewoon niet meer lachen.
In principe heb ik niets tegen blowen, maar naar mijn mening moet je het niet te vaak doen. Ik weet niet of je er echt verslaafd aan kunt raken (je hoort telkens wat anders), maar een vriend van mij blowt veel te veel (vind ik), en het lijkt me niet dat dat heel goed is. In elk geval komt hij daardoor niet vaak meer het huis uit en laat hij op die manier zijn vrienden best vaak in de steek. Gelukkig is het niet heel heftig bij hem en hij stopt nu ook een maand, maar ik kan me voorstellen dat het kan escaleren.
Ik heb geen ervaring met hard drugs en die hoef ik ook eigenlijk niet te proberen. Prima als anderen het doen, maar voor mij hoeft het niet. Alleen paddo's zou ik nog wel eens willen doen, onder begeleiding van een nuchter persoon.
