Wie spreek jij met 'u' aan?

[Becca.]

Wat vind jij respectvol?
Wie spreek jij met 'u' aan en waarom?
Je ouders? Je opa en oma? Medewerkers in een winkel? Vreemden? Vanaf een bepaalde leeftijd? Afhankelijk van de setting/uitstraling? Misschien op je school/werk?

[Suspicious]

Ik spreek mijn ouders niet met u aan. Mijn oma verschilt altijd een beetje. Mijn ooms en tantes met u. Medewerkers in een winkel hangt van de leeftijd en uitstraling af, vreemden ook. Leraren hangt ook van de leeftijd en uitstraling af.

[ukkie]

Ik zeg ook nooit tegen mijn ouders 'u'. Mijn oma ook niet met u. Net als mijn ooms en tantes xD
verder zeg ik tegen vreemden wel altijd u, maar dan wel als ze ongeveer 30 jaar oud zijn.

[Lori.]

Ligt eraan hoe diegene tegen mij is, eigenlijk.
Ouderen sowieso wel, natuurlijk.
Ouders nooit, ik lijk wel gek.
Oh, en een vriend van me die twee keer zo oud is spreek ik af en toe met 'meneer *achternaam*' en 'u' aan, om hem te pesten :')

[STEPHH.]

Oma, docenten, tante's en oom's, medewerkers in winkels verschilt. Soms weet ik niet zo goed of ik iemand met 'u' aan moet spreken of niet. Het schept soms zo'n onnodige afstand.

[Micha]

niet familie van mij.

wel yorick zijn ouders en familie die ouder zijn dan mij zegmaar. op zijn neefjes en nichtjes na natuurlijk :'D.

verder ook gewoon mensen die ik niet ken, werkgevers bij wie ik voor het eerst kom werken. totdat diegene zelf aangeeft graag met je aangesproken te willen worden.
oh en docenten natuurlijk, het doet gewoon pijn in mijn hart als ik iemand je hoor zeggen tegen een docent xd gewoon omdat ik dat echt niet kan.

[Lissa]

Niemand eigenlijk. Ja of het moeten onbekende ouderen zijn ofzo.
Maar op mijn werk spreek ik alle fossielen ook met de voornaam en je/jij aan. Maar dat is ook meer omdat ze dat zelf willen, die wonen daar, die willen niet dat je tè afstandelijk doet.

[Anne.]

Niet tegen mijn familie, ook niet tegen mijn oma en opa.
Wel klanten die bij de kassa komen, maar dat is natuurlijk wel logisch. Verder als ik iemand wat moet vragen die ik niet ken spreek ik diegene ook aan met u.

[Lokkie Sponk]

Bepaalde leerkrachten en mensen die ik niet ken.

Maar in het vlaams word 'u' veel vaker gebruikt, meestal bij 'jouw' ofzo, of als je zegt dat iets van iemand is. denk ik.
bijvoorbeeld bij Pak je balpen. Pakt uwe stylo, ofzo.
Dus ik gebruik het ook tegen mijn vrienden

[Nathaliee.]

Bepaalde leerkrachten en mensen die ik niet ken.

Maar in het vlaams word 'u' veel vaker gebruikt, meestal bij 'jouw' ofzo, of als je zegt dat iets van iemand is. denk ik.
bijvoorbeeld bij Pak je balpen. Pakt uwe stylo, ofzo.
Dus ik gebruik het ook tegen mijn vrienden

Ja dit helemaal. Wij zouden ook gewoon tegen vrienden zeggen 'hoe ist met u?' dus, eigenlijk zowat tegen iedereen u. maar dan zeggen we ook weer niet tegen vrienden bv. 'U bent te laat' ofzo, dan zeggen we gewoon 'gij bent te laat'.
Dus we gebruiken u eigenlijk altijd behalve als onderwerp. ;D ja even moeilijk doen.

[Athena]

Klanten op mn werk, al spreek ik die soms ook met je aan om inderdaad die afstand te verkleinen zoals hierboven ook al ergens staat. Het ligt eraan wat voor soort klant het is. Docenten spreek ik bijna nooit. Tegen mn opa en oma's zeg ik wel u. En tegen familie van mn vriend ook. Behalve zn ouders.

[Lokkie Sponk]

Ja dit helemaal. Wij zouden ook gewoon tegen vrienden zeggen 'hoe ist met u?' dus, eigenlijk zowat tegen iedereen u. maar dan zeggen we ook weer niet tegen vrienden bv. 'U bent te laat' ofzo, dan zeggen we gewoon 'gij bent te laat'.
Dus we gebruiken u eigenlijk altijd behalve als onderwerp. ;D ja even moeilijk doen.

Jaah, dat xd

[Kelly.]

Tegen mijn ouders zeg ik geen 'u'
Tegen mijn oma en derest van de familie wel, tot grote ergernis van hun.
Elke leraar spreek ik met 'u' aan en vreemden sowieso altijd, of het moet een jongere zijn.

[June]

Familie niet. Klanten altijd, jongere klanten niet. Vreemde ook altijd. En wie blijven er dan nog over? Ohja, docenten ook niet. Hoeft niet op mijn opleiding.

[unattainable.]

alleen mn oma's, klanten en onbekenden die ouder zijn dan ik. en leraren ofcourse.
ik ben er trouwens wel heel slecht in, ik probeer altijd u te zeggen maar dan floept 'jij' er toch uit.
en ik zeg altijd 'dankjewel' in plaats van 'dankuwel', dat lukt me gewoon niet om de een of andere reden. :').

[Roy]

alle onbekenden

[Michelle]

Ik vooral onbekende. Soms niet eens, als ik werk en klanten zijn een beetje vaste klant dan wil ik nog al snel per ongelijk jij zeggen ook al bedoel ik dat dan niet zo.

Leraren soms, omdat we die op school ook met de voornaam aanspreken.
Mijn oma;s verschilt eigenlijk en familie van mijn vriend ook soms wel soms niet denk ik.

[Zebraaa]

Ik zeg te vaak 'je', moet ik eerlijk zeggen. Ik hou er niet van andere mensen 'boven' me te plaatsen, tenzij dat voor mij vanzelfsprekend zo voelt, wat zo is bij leerkrachten, mensen die boven bij werken in een bedrijf, etc. Maar familie of collega's spreek ik sowieso met 'je' aan. Ook collega's die ik voor 't eerst zie (ben uitzendkracht). Behalve mijn opa en oma, daar zeg ik nog wel eens u tegen, maar dat verschilt.  Als ik met een of andere huismoeder van 30 samen moet schoonmaken ga ik echt geen 'u' zeggen. Ik vind het gewoon lastig om u te zeggen, soms zou het wel respectvoller zijn, want 'je' flapt er bij mij te vaak uit. Vaak weet ik ook helemaal niet wat ik moet gebruiken, dan bouw ik de zin zodanig om dat ik geen 'je' of 'u' hoef te gebruiken xD.

[Linda]

Ik zeg tegen onbekende mensen vrijwel altijd u, ook oudere mensen spreek ik aan met u, totdat tegen mij gezegd wordt dat ik wel je/jij mag zeggen. Verder tegen familie zeg ik wel gewoon je/jij. Vind gewoon wel belangrijk om het te doen, omdat het netjes staat. Ben er min of meer mee opgevoed om oudere/onbekende mensen zo aan te spreken

[Anne.x]

ik begin met iedereen ouderen zowiezo met u. en dan zeggen ze vanzelf wel of ze anders willen aangesproken worden.